Eén van de dingen die ‘gezond’ zijn om te doen tijdens het rouwproces is plekken opzoeken waarin je gedeeltelijke herinneringen hebt gemaakt.
Voor ons is een van de meest vooraanstaande plekken in Helmond De Cacaofabriek. We hebben er veel theetjes gedronken en af en toe een hapje (tenminste, als de keuken geopend is). Tevens was het voor Eva ook een vaste plek om af te spreken.
Laatst was ik de eerste keer weer in De Cacaofabriek zonder Eva. Het was een vrij spontane actie, dus ik heb er niet tegenaan gehikt. En misschien maar goed zo ook. Ik ben met O. naar de film Het geheim van de wondere wereldboom geweest. Een uur voor aanvang zag ik de aankondiging in de nieuwsbrief van De Cacaofabriek, en een uur later zaten we in de filmzaal. Niet nadenken, gewoon doen.
Het gebouw was nog hetzelfde, het voelt vertrouwd, en toch weer niet. Misschien is het slechts onwennigheid van het nieuwe normaal.
De film, afgespeeld in zaal 4, gaf meer aanleiding tot janken, ook al was het ‘maar’ een kinderfilm. Dat wroet toch wat dieper in je gevoelens dan het aanzicht van een oude fabriekshal. Het was een modern sprookje - mooi gemaakt overigens - maar het riep herinneringen op naar de ritjes met Eva en O. in de Droomvlucht of samen op De Oude Tufferbaan. Nooit meer samen.
Andere plekken die ik nog wil aandoen: in Helmond Welkom Thuis op de Markt en misschien het Annatheater. In Eindhoven zijn er het Stadspaviljoen en ‘ons bankje’ in het Stadswandelpark. Daar hadden we onze eerste date. Die plek markeert een van de mooiste dagen van mijn leven en dat zal altijd zo blijven.