Het is misschien een beetje een merkwaardige titel voor een blog, dus laat het me uitleggen.
Een goede naam verzinnen is sowieso een hels karwei. Het wordt ook wel als één van de moeilijkste disciplines beschouwd binnen de informatica. Als je denkt dat iedereen alles heel goed doordacht heeft, heb je het mis; iedereen is just winging it.
Toch zit er wel een gedachte achter. Het is een knipoog naar Eva’s autobiografie, genaamd De makkelijke weg.
Ik heb de laatste 11 jaar van haar ‘makkelijke weg’ mee mogen wandelen. En natuurlijk hoop je dat het pad nog heel lang doorloopt en je samen weer uit kan puffen op een bankje, met zelf meegenomen ice tea drinkend (want dat is hoe het begon).
Maar de werkelijkheid was anders. Eva’s slingerpaadje liep al te vroeg dood en nu sta ik alleen met O. in de wildernis om mijn eigen weg voorwaarts te vinden. Mijn navigatiesysteem moet mijn vervolgweg herberekenen, en hier wil ik meer over dat proces schrijven.
Daarnaast past de titel ook wel bij mijn kleine hobby om aan OpenStreetMap bij te dragen, om bijvoorbeeld ontbrekende paden toe te voegen aan de kaart. Om zo iedereen een klein beetje beter verder op weg te helpen.